آیه قرآنی برای مخفی شدن,آیه قرآنی برای ناپدید شدن,آیه قرآنی برای نامرئی شدن,آیه قرآنی برای غیب شدن,آیه برای غیب و مخفی و نامرئی شدن,آیه مخصوص پنهان شدن از چشم دشمنان
سه آیه پنهان شدن از چشم دیگران و ناپدید و غیب شدن از چشم دشمن
آيا سورهاى وجود دارد كه آدم را غيب كند يا با خواندن آن از چشم دشمنان غيب شويم؟
اگر منظور شما از غيبشدن، پنهان ماندن از چشم دشمنان است، در تاريخ آمده كه حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلم، براى در امان ماندن از شرّ دشمنان، در شب هجرت به مدينه، آيۀ 9 سورۀ يس را خواند و در نتيجه، كافران نتوانستند ايشان را ببينند.
متن آيه چنين است:
وَ جَعَلْنٰا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنٰاهُمْ فَهُمْ لاٰ يُبْصِرُونَ
در پيش روى آنان (كافران) سدّى قرار داديم و در پشت سرشان سدّى؛ و چشمانشان را پوشاندهايم، براى همين نمىبينند.»
من به ياد دارم كه در دوران دفاع مقدّس نيز رزمندگان اسلام، براى پنهانماندن از چشم دشمنان، اين آيه را مىخواندند.
حتماً توجّه دارى كه پنهان ماندن از نگاه دشمن، با غيبشدن تفاوت دارد. اگر منظور شما از غيبشدن، محو شدن و از مكانى به مكان ديگر رفتن است، اين نوع غيبشدن براى انسان و برخى از موجودات ديگر امكان دارد كه در يك آن و لحظه از جايى به جاى ديگر بروند.
عارفان و بندگان صالح و مؤمن با عبادت بسيار و نزديك شدن به خداوند متعال در طول سالهاى طولانى مىتوانند به مقامى برسند كه در يك لحظه از جايى به جاى ديگر بروند.
آیه پنهان شدن از چشم دیگران و افراد بی ایمان
سلیمان جعفرى از حضرت امام رضا علیه السلام و آن حضرت از پدرش علیه السلام روایت کرده اند که فرمود:
هشام بن سائب خدمت امام صادق علیه السلام رسید، امام علیه السلام به او فرمود: تو مفسّر قرآنى
و قرآن را تفسیر مى کنى؟
هشام گوید: عرض کردم: آرى.
امام علیه السلام فرمود: به من از این فرمایش خداوند عزّ وجلّ خبر بده که به پیامبرش فرمود:
«وَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْانَ جَعَلْنا بَیْنَکَ وَبَیْنَ الَّذینَ لایُؤْمِنُونَ بِالْاخِرَهِ حِجاباً مَسْتُوراً»(۱).
هنگامى که قرآن مى خوانى میان تو و آنانکه به آخرت ایمان ندارند پرده اى پوشیده قرار مى دهیم.
مقصود از این قرآنى که هر گاه رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم آن را بخواند از بى ایمانان محجوب و پنهان مى ماند چیست؟
عرض کردم: نمىدانم.
امام علیه السلام فرمود: پس چگونه گفتى که قرآن تفسیر مى کنى؟
عرض کردم: اى فرزند رسول خدا؛ اگر ممکن است لطف کن و آن را به من بیاموز.
امام علیه السلام فرمود:
آیه اى در سوره «کهف» و آیه اى در سوره «نحل» و آیه اى در سوره «جاثیه» است که (در سوره جاثیه این است):
«أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلى بَصَرِهِ غِشاوَهً فَمَنْ یَهْدیهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلا تَذَکَّرُونَ»(۲).
آیا دیدى کسى را که هواى نفسش را معبود خود گرفت و خدا او را با علم و آگاهى گمراه گردانید و بر گوش و دلش مهر نهاد و بر دیده اش پرده اى افکند، چه کسى پس از خدا او را هدایت مى کند، آیا به خود نمى آئید و پند نمى گیرید؟
و در سوره «نحل» این آیه است:
«اُولئِکَ الَّذینَ طَبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصارِهِمْ وَاُولئِکَ هُمُالْغافِلُونَ»(۳).
آنان کسانى هستند که خداوند بر دلها و گوشها و دیدگانشان مهر نهاده، و آنان بى خبرانند.
و در سوره «کهف» این آیه است:
«وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذُکِّرَ بِایاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها وَنَسِىَ ما قَدَّمَتْ یَداهُ إِنَّا جَعَلْنا عَلى قُلُوبِهِمْ أَکِنَّهً أَنْ یَفْقَهُوهُ وَفى اذانِهِمْ وَقْراً وَإِنْ تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدى فَلَنْ یَهْتَدُوا إِذاً أَبَداً»(۴).
کیست ستمکارتر از کسى که به آیات پروردگارش یادآورى شده و از آن روى گردانده، و آنچه پیش فرستاده از یاد برده؟ ما بر دلهاى آنان پوشش هائى نهاده ایم که آن را در نمى یابند و در گوشه اى ایشان ثقل و سنگینى است، و اگر آنان را به سوى هدایت بخوانى هرگز راه هدایت را نمى پویند
امام رضا علیه السلام فرمود :
هر کس این سه آیه را بخواند از چشم دشمنان خویش مخفی خواهد گشت و او را نخواهند دید .
آن سه آیه این است :
سوره جاثیه آیه 23:
أَفَرَأَیْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَـٰهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّـهُ عَلَىٰ عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن یَهْدِیهِ مِن بَعْدِ اللَّـهِ ۚ أَفَلَا تَذَکَّرُونَ.
– سوره نحل آیه 108:
أُولَـٰئِکَ الَّذِینَ طَبَعَ اللَّـهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۖ وَأُولَـٰئِکَ هُمُ الْغَافِلُونَ.
– سوره کهف آیه 57:
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن ذُکِّرَ بِآیَاتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْهَا وَنَسِیَ مَا قَدَّمَتْ یَدَاهُ ۚ إِنَّا جَعَلْنَا عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ أَکِنَّةً أَن یَفْقَهُوهُ وَفِی آذَانِهِمْ وَقْرًا ۖ وَإِن تَدْعُهُمْ إِلَى الْهُدَىٰ فَلَن یَهْتَدُوا إِذًا أَبَدًا .
ر. ک: بحارالانوار ج 92 ص 283 و 28 .
مفاتیح الجنان.
برگرفته از سایت ملکوتی ها
*******************************
+ نوشته شده در جمعه دوم آذر ۱۴۰۳ ساعت 11:18 توسط Paradies
|